* Δημοσιεύτηκε 14 /12/2013 στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας
Η επιτροπεία
ανηλίκων είναι ένας θεσμός οικογενειακού
δικαίου που έχει σκοπό την προστασία
του ανηλίκου που δεν τυγχάνει “προστασίας”
από τους γονείς του, με τρόπο ώστε να
υπάρχει κατά κάποιον τρόπο υποκατάσταση
της οικογένειας. Οι σχετικές περί
επιτροπείας διατάξεις των άρθ. 1589-1654
Α.Κ. περιλαμβάνονται στο δέκατο τέταρτο
(14ο) κεφάλαιο του Αστικού Κώδικα. Είναι
είναι αναγκαστικού δικαίου και έχουν
αναλογική εφαρμογή και σε άλλες
περιπτώσεις (άρθ. 1682 εδ. 1, δικαστική
συμπαράσταση, 1693 εδ.1 δικαστική επιμέλεια
ξένων υποθέσεων)
* Δημοσιεύτηκε 9/12/2013 στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας
Μετά το α΄ μέρος
του άρθρου για τις προϋποθέσεις προσβολής
πατρότητας συνεχίζουμε σήμερα το β΄
μέρος σχετικά με τη προσβολή πατρότητας
και τις συνέπειές της :
Σήμερα σε
υποθέσεις προσβολής πατρότητας τέκνου
υπάρχει η δυνατότητα επιστημονικώς να
αποδειχθεί με ιατρική πραγματογνωμοσύνη
μετά βεβαιότητας (θετική διαπίστωση)
το γεγονός ότι ο εναγόμενος μπορεί να
είναι ο πατέρας του ανήλικου, εφόσον ο
πραγματογνώμονας από την εξέταση και
ανάλυση των στοιχείων του αίματος
(εναγόμενου, το τέκνου και τη μητέρας
του) επί πολυμορφικών αυτοσωματικών
περιοχών DNA - STR μπορεί να καταλήξει σε
πόρισμα ότι είναι κατά 27.600.000.000.000.000.000
ήτοι 99,99999% πιο πιθανό το ανήλικο να είναι
φυσικό τέκνο της ενάγουσας και του
εναγομένου, παρά οποιουδήποτε άλλου
τυχαία επιλεγμένου ζεύγους από τον
Ελληνικό πληθυσμό, γεγονός που αποτελεί
ισχυρότατη ένδειξη ότι το ανήλικο είναι
τέκνο των ανωτέρω. Το ποσοστό αυτό
πιθανότητας είναι τόσο υψηλό ώστε
αγγίζει τα όρια της πλήρους βεβαιότητας
και από πλευράς αποδεικτικής αξίας
ισοδυναμεί με πλήρη απόδειξη της
πατρότητας. Η ανακάλυψη του DNA επέτρεψε
τη θετική διαπίστωση της πατρότητας
και τη βεβαιότητα σε απόλυτο βαθμό της
βιολογικής ταυτότητας ατόμων στις
σχετικές ιατρικές εξετάσεις για τη
διαπίστωση πατρότητας.
* Δημοσιεύτηκε 7 /12/2013 στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας
Οι προϋποθέσεις
προσβολής πατρότητας αναφέρονται στο
άρθρο 1467 Αστικού Κώδικα σύμφωνα με το
οποίο: " Η ιδιότητα του τέκνου, ως
προς το οποίο συντρέχει ένα από τα
τεκμήρια των άρθρων 1465 και 1466, ως τέκνου
γεννημένου σε γάμο, μπορεί να
προσβληθεί δικαστικώς, αν αποδειχθεί
ότι η μητέρα δεν συνέλαβε πράγματι
από το σύζυγό της ή ότι κατά το κρίσιμο
διάστημα της σύλληψης ήταν φανερά
αδύνατο να συλλάβει από αυτόν, ιδίως
εξαιτίας ανικανότητας ή αποδημίας του
ή επειδή δεν είχαν σχέσεις."
Ο νόμος παρέχει
τη δυνατότητα προσβολής πατρότητας και
ανατροπής των τεκμηρίων αυτών που
δημιουργούν νομική σχέση εξ αίματος
συγγένειας, διότι δεν βασίζονται και
δεν αποδίδουν πάντα τη βιολογική αλήθεια
περί της πατρότητας του τέκνου, αλλά
θεσπίστηκαν προς αποφυγή δικαστικών
αγώνων και προστασίας των ανηλίκων
τέκνων.
Μπορεί το τέκνο
να μη κατάγεται από το σύζυγο της μητέρας,
είτε επειδή το τέκνο δεν συνελήφθη από
αυτόν, είτε επειδή ήταν στη πράξη ή
φυσιολογικά αδύνατο να συλλάβει από
αυτόν.