Δικηγορος Καβαλας - Αρθρα, νομικες συμβουλες.
Ο γάμος, όσο καλός κι αν είναι στην αρχή, κάποιες φορές φτάνει σε αδιέξοδο. Όταν η σχέση δεν λειτουργεί πια και η έγγαμη συμβίωση γίνεται αφόρητη, ο νόμος δίνει τη δυνατότητα στον κάθε σύζυγο να ζητήσει διαζύγιο. Ας δούμε με απλά λόγια πότε και πώς μπορεί να γίνει αυτό.
Σύμφωνα με το άρθρο 1439 του Αστικού Κώδικα, καθένας από τους συζύγους μπορεί να ζητήσει διαζύγιο όταν ο γάμος έχει κλονιστεί τόσο σοβαρά που η συνέχισή του είναι αφόρητη. Ο κλονισμός μπορεί να αφορά είτε τον έναν είτε και τους δύο συζύγους.
Πότε μπορεί κάποιος να ζητήσει διαζύγιο;
Για να γίνει δεκτή η αγωγή διαζυγίου, ο ενάγων σύζυγος ή η ενάγουσα σύζυγος πρέπει να αποδείξει ότι:
1. Υπάρχουν συγκεκριμένα γεγονότα που κλόνισαν ισχυρά τον γάμο.
2. Αυτά τα γεγονότα σχετίζονται με τον εναγόμενο (τον άλλον σύζυγο) ή και με τους δύο. Αντίθετα, αν τα γεγονότα που οδήγησαν στον κλονισμό αφορούν μόνο το πρόσωπο του ενάγοντος, τότε αυτός δεν μπορεί να ζητήσει διαζύγιο.
3. Ο κλονισμός είναι τόσο ισχυρός που η συνέχιση της συμβίωσης είναι αβάσταχτη.
Σύμφωνα με τον νόμο, το βασικό κριτήριο για να εκδοθεί διαζύγιο είναι να έχει κλονιστεί σοβαρά ο γάμος. Αυτό σημαίνει ότι η έγγαμη σχέση των συζύγων να έχει χαλάσει σε τέτοιο βαθμό που η συνέχισή της να είναι αβάσταχτη για τον έναν ή και τους δύο συζύγους.
Το σημαντικό εδώ είναι ότι δεν χρειάζεται να αποδειχθεί ποιος φταίει. Αν ο γάμος έχει διαλυθεί, ο δικαστής μπορεί να τον λύσει χωρίς να εξετάσει αν κάποιος είναι υπαίτιος για αυτό, παρά μόνο εξετάζει ποιον αφορά ο λόγος διαζυγίου. Αν ο γάμος έχει διαλυθεί ανεπανόρθωτα σε σημείο που δεν μπορεί να σωθεί, τότε το δικαστήριο δίνει διαζύγιο, αρκεί να αποδειχθεί ο ισχυρός κλονισμός του γάμου.
Ο νόμος θεωρεί ότι ο γάμος έχει κλονιστεί σοβαρά (εκτός αν αποδειχθεί το αντίθετο) στις εξής περιπτώσεις:
1. Μοιχεία ή διγαμία
2. Εγκατάλειψη του συζύγου
3. Επιβουλή της ζωής
4. Ενδοοικογενειακή βία
Εκτός από τις παραπάνω περιπτώσεις που συνιστούν μαχητά τεκμήρια ισχυρού κλονισμού του γάμου, ο σύζυγος ή η σύζυγος που ζητά το διαζύγιο θα πρέπει να αποδείξει με μαρτυρίες ή αποδείξεις ότι η έγγαμη σχέση κλονίστηκε ισχυρά και δεν μπορεί να συνεχιστεί. Για παράδειγμα γιατί υπάρχουν συνεχείς τσακωμοί και έντονοι καβγάδες, απομάκρυνση συζύγων και έλλειψη σεβασμού και επικοινωνίας, σοβαρά προβλήματα εμπιστοσύνης και ασυμφωνία χαρακτήρων.
Το ζητούμενο είναι να υπάρχει τουλάχιστον ένας σοβαρός λόγος κλονισμού που κάνει τη συνέχιση του γάμου αδύνατη.
Ακόμα, αν το ζευγάρι αποδειχθεί ότι είναι σε διάσταση για δύο χρόνια συνεχόμενα, τότε το διαζύγιο μπορεί να εκδοθεί χωρίς καμία άλλη απόδειξη. Ο νόμος θεωρεί ότι ο γάμος έχει αποδεδειγμένα ισχυρά κλονιστεί και έχει λήξει στην πράξη λόγω συνεχούς διετούς διάστασης των συζύγων.
