Έμπρακτη μετάνοια | Νομολογία

Απόφαση δικαστηρίου γιa Έμπρακτη μετάνοια | Νομολογία

Απόφαση υπ΄ αριθ. 1601 / 2009 Αρείου Πάγου (απόσπασμα)

 "....Αυτοτελής ισχυρισμός είναι και ο περί εμπράκτου μετανοίας τοιούτος, η δε υπό του κατηγορουμένου ή του συνηγόρου του επίκληση του ισχυρισμού τούτου έχει ως συνέπεια την εξάλειψη του αξιοποίνου των εγκλημάτων της κλοπής και της υπεξαιρέσεως. Ούτω κατ'άρθρον 379 παρ.1 ΠΚ, το αξιόποινο της κλοπής και της υπεξαιρέσεως εξαλείφεται αν ο υπαίτιος με δική του θέληση και πριν ακόμη εξετασθεί με οποιονδήποτε τρόπο από τις αρχές για την πράξη του, απέδωσε χωρίς παράνομη βλάβη κάποιου τρίτου το πράγμα ή ικανοποίησε εντελώς τον ζημιωμένο.... Απαιτείται επομένως για να είναι σαφής και ορισμένος ο ισχυρισμός αυτός και να προκύπτει, εντεύθεν υποχρέωση του δικαστηρίου να τον εξετάσει και να αιτιολογήσει την σχετική κρίση του, όχι μόνο η επίκληση της "εμπράκτου μετανοίας", αλλά πρέπει, για την θεμελίωση του άνω ισχυρισμού, να γίνεται επίκληση των κατά την άνω διάταξη πραγματικών περιστατικών, ήτοι ότι έλαβε χώραν απόδοση του πράγματος ή εντελής ικανοποίηση του ζημιουμένου με την έννοια της πλήρους αποκαταστάσεως της ζημίας του παθόντος, η οποία μπορεί να γίνει και με κάθε δικαιοπραξία μεταξύ παθόντος και δράστου, κατά την οποίαν συμφωνείται η ικανοποίηση του πρώτου, η απόδοση ή ικανοποίηση να έγινε με την θέληση του δράστου και πριν εξετασθεί οπωσδήποτε από τις αρχές δηλαδή οικειοθελώς και χωρίς την επίδραση εξωτερικών αιτίων ήτοι εκουσίως και αυθορμήτως και όχι υπό την πίεση του παθόντος και την απειλή αποκαλύψεως της πράξεως, απώτατο δε χρονικό σημείο της εμπράκτου μετανοίας είναι το αργότερο μέχρι να κληθεί ο δράστης προς εξέταση από την αρχή, κατά την προκαταρκτική εξέταση ή προανάκριση ή κυρία ανάκριση, από γενικό ή προανακριτικό υπάλληλο ή ανακριτή ως κατηγορουμένου και όχι μετά την κλήση......."

Ελαφρυντικές Περιστάσεις | Νομολογία

Απόφαση δικαστηρίου γιά Ελαφρυντικές Περιστάσεις

Απόφαση υπ΄ αριθ.66 / 2010 Αρείου Πάγου (απόσπασμα)

 "....Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως, πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, εκείνους δηλαδή που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ, από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιόποινου της πράξης ή τη μείωση της ποινής, εφόσον, όμως, αυτοί προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, με όλα δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία είναι αναγκαία κατά την οικεία διάταξη για τη θεμελίωσή τους. Διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει σ' αυτούς και να αιτιολογήσει την απόρριψή τους. Τέτοιος ισχυρισμός είναι και ο περί συνδρομής ορισμένης ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 παρ.2 του ΠΚ, αφού η παραδοχή του οδηγεί στην επιβολή μειωμένης ποινής, κατά το μέτρο του άρθρου 83 του ίδιου Κώδικα. 

Πως με τα ελαφρυντικά μπορεί να μειωθεί η ποινή του κατηγορουμένου; (Μέρος Β΄)

* Δημοσιεύτηκε 4 /8/2014  στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας        

Συνεχίζουμε σήμερα με το δεύτερο μέρος του άρθρου σχετικά με τη μείωση της ποινής κατηγορουμένου με αναγνώριση ελαφρυντικών από το δικαστήριο.

Επί συρροής λόγων μειώσεως της ποινής (άρθ. 85 Π.Κ.), συνδρομής περιπτώσεων άρθ. 83 και 84 Π.Κ. ελαττωμένης ποινής, εφαρμόζεται μόνο μία φορά η μείωση της ποινής, σύμφωνα με το μέτρο που προβλέπει το άρθρο 83 Π.Κ. και στην επιμέτρηση της ποινής λαμβάνονται υπόψη όλοι οι πιο πάνω λόγοι και ελαφρυντικές περιστάσεις. ‘Οταν συντρέχουν περισσότερες ελαφρυντικές περιστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 85 Π.Κ., ναι μεν η μείωση της ποινής γίνεται μόνο μία φορά, το δικαστήριο όμως, προκειμένου να προβεί στην επιμέτρηση της ποινής θα λάβει υπόψη του, μέσα στα όρια της ελαττωμένης ποινής και το εν λόγω γεγονός της συνδρομής των περισσοτέρων ελαφρυντικών περιστάσεων.

Η επίκληση ελαφρυντικής περίστασης από τον συνήγορο του κατηγορούμενου ή από τον κατηγορούμενο αποτελεί προβολή αυτοτελούς ισχυρισμού, ο οποίος θα πρέπει να είναι ορισμένος (παράθεση με σαφήνεια πραγματικών περιστατικών) για να δημιουργήσει κατά νόμον υποχρέωση απάντησης από το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση.

Πως με τα ελαφρυντικά μπορεί να μειωθεί η ποινή του κατηγορουμένου; (Μέρος Α΄)

* Δημοσιεύτηκε  2/8 /2014  στην "Πρωϊνή" Εφημερίδα της Καβάλας

Ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει ενδεικτικώς στο άρθρο 84 τις ελαφρυντικές περιστάσεις, που όταν συντρέχουν και αναγνωρισθούν από το δικαστήριο μειώνουν την ποινή του κατηγορουμένου κατά το μέτρο του άρθ. 83 Π.Κ., για το οποίο θα μιλήσουμε παρακάτω.

Συγκεκριμένα στη παρ. 2 του άρθ. 84 Π.Κ ορίζεται ότι:

"2. Ελαφρυντικές περιστάσεις θεωρούνται ιδίως: α) το ότι ο υπαίτιος έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή, β) το ότι στην πράξη του ωθήθηκε από όχι ταπεινά αίτια ή από μεγάλη ένδεια ή διατελώντας υπό την επίδραση σοβαρής απειλής ή υπό την επιβολή του προσώπου στο οποίο αυτός οφείλει υπακοή ή με το οποίο βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης, γ) το ότι στην πράξη του ωθήθηκε από ανάρμοστη συμπεριφορά του παθόντος ή παρασύρθηκε από οργή ή βίαιη θλίψη που του προκάλεσε άδικη εναντίον του πράξη δ) το ότι επέδειξε ειλικρινή μετάνοια και επιδίωξε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του και ε) το ότι ο υπαίτιος συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο διάστημα μετά την πράξη του."